Kupowanie ubrań? Przyjemność!

Szczupłą sylwetką nie grzeszę, jeszcze długa, długa droga przede mną, ale postanowiłam sobie ostatnio zrobić przyjemność i wybrać się na zakupy. Jakież było moje zaskoczenie, kiedy z przyzwyczajenia brałam do przymierzalni największe rozmiary ubrań, po czym okazywało się, że musiałam wracać po  mniejsze. To niesamowita motywacja! Kurczę, to takie miłe, kiedy patrzy się na siebie i można uznać, że wygląda się znacznie lepiej. Jeszcze do niedawna przekonywałam wszystkich, że nienawidzę zakupów, ubrania mnie nudzą, szkoda mi pieniędzy... Ba, nawet w to wierzyłam. Cóż za brednie! Myślę, że tak naprawdę niewielki promil ludzi faktycznie chce wyglądać źle, czy niechlujnie. Reszta osób boi się przemian, nie akceptuje siebie, nie potrafi się zmobilizować. Stąd wyżej wspomniane przeze mnie wymówki. A wystarczy żyć zdrowiej i znaleźć sobie inne przyjemności od jedzenia. Pocieszałam się słodyczami, bo nie potrafiłam znaleźć własnej drogi. Dobrze, że trafiłam na życzliwego człowieka, który postanowił mnie wyciągnąć za uszy z otyłości. Każdemu życzę takiego otrząśnięcia się. Zawsze jest dobry czas na zmiany.

Co się ze mną dzieje, fota z przymierzalni! Dupa maleje, głowa szaleje!
PS. Pod spodem mały motywator, skądś trzeba brać wzorce :)

Basen dla grubasa? Czemu nie!

Typowy problem poruszany na stronach czy blogach o tematyce związanej z odchudzaniem - korzystanie z publicznego basenu. Bo jak to tak?
- Mam cellulit, wielki tyłek, grube nogi, kompanię fałd na brzuchu i inne "sympatyczne" przypadłości związane z ciałem.
- Nie pójdę, bo się wstydzę!
- Ludzie się na mnie patrzą...
- Woda wypłynie, kiedy ja wskoczę do basenu!
Cóż, przyznaję, że sama nie czuję się miło, kiedy paraduję w samym kostiumie kąpielowym, nie mogąc się zakryć ręcznikiem. Ba, "nie czuję się miło" to mało powiedziane. Czuję się fatalnie. Pytanie brzmi następująco:
Czy chcę kiedyś wyjść z tego marazmu i nie wstydzić się ludzi?
Odpowiedź oczywiście brzmi: tak. Warto powiedzieć sobie wtedy: w takim razie rusz dupsko i zrób coś ze sobą! Grubas dużo lepiej wygląda w basenie albo na siłowni, niż w budce z kebabami, czy w cukierni. Choć jestem gruba i osobiście doprowadziłam się do tego stanu (przez własną głupotę), to ze zdziwieniem patrzę na otyłe osoby, obżerające się wielkimi porcjami fast foodów lub słodyczy. Rychło w czas. Strach pomyśleć co myśleli o mnie szczupli ludzie, kiedy widzieli mnie w podobnych sytuacjach. Tylko jeden raz jakiś pan powiedział mi (kiedy obżerałam się winogronami), że lepsze dla mnie byłyby grapefruity. Och, jaka czułam się upokorzona i oburzona. Strach się bać. Piwo dla tego pana za to, że miał odwagę patrzeć i reagować. W zestawieniu z tym co myśleli o mnie inni, kiedy opychałam się śmieciami, a tym co ludzie myślą o mnie obecnie widząc mnie na basenie, to ten drugi wariant plasuje się pozytywniej. Lubię pływać, cieszy mnie ten sport, uważam, że dobrze wpływa to na moje ciało - rewelacja, powinnam z tego korzystać i myśleć o sobie oraz o swojej przyszłości, a nie o krytyce. Naprawdę wolę być skrytykowana za pracę nad ciałem, niż za przyłapanie na gorącym uczynku, kiedy akurat robię z siebie tucznika.
Nie będę rozpisywać się na temat dobroczynnego wpływu pływania na serce, krążenie, skórę, mięśnie, stawy. Każdy wie, że pływanie jest dobre. Oczywiście są osoby, u których występują przeciwwskazania, albo które pływać po prostu nie potrafią. Na szczęście żyjemy w takich czasach, że mamy wiele możliwości na przyjemne i aktywne spędzanie wolnego czasu. Alternatyw jest wiele.
Najważniejsze to chcieć coś zmienić. Ciągle pluję sobie w brodę, że dopuściłam do otyłości. Głupota i nic więcej. Dobrze, że zostało mi jeszcze na tyle rozumu, iż postanowiłam posłuchać życzliwych mi osób i walczyć. Warto!

Błyskawiczny obiad sprzed tygodnia. Porcja wydaje się OGROMNA. To jednak pozory. Zawsze przygotowuję sobie dania na mojej osobistej, malutkiej patelni. Składniki: 1/4 (bliżej 1/5) woreczka kaszy jęczmiennej, warzywa na patelnię z Biedronki (dobre, bo duże, tanie i dobre), jedno jajko, dowolne przyprawy. Warzywa smażę na patelni na jednej łyżeczce oleju z pestek winogron. Kiedy zmiękną, dodaję kaszę, przyprawiam wszystko odpowiednio. Robię na środku patelni puste "okienko" w które wbijam jajko. Przykrywam patelnię, czekam aż jajko się zetnie i mam pyszny, sycący i cieszący (przynajmniej moje) oczy posiłek. Pozdrawiam!

Dopingująca tabelka

Nie ma to jak paintowa (paintowska? - nie wiem jak to napisać poprawnie) twórczość. Postanowiłam zmobilizować się do stworzenia tabelki, która w klarowny sposób będzie pokazywała ile tłuszczu już z siebie zrzuciłam i ile jeszcze muszę spalić do odzyskania zdrowej sylwetki. Strzałki w dół symbolizują utratę kilogramów, kolor szary to sadełko, które już straciłam, a żółty to tłuszcz z którym muszę nadal walczyć. 127kg - moja największa waga, osiągnięta w styczniu zeszłego roku. Udałam się wtedy do Centrum Leczenia Otyłości, aby zawalczyć o siebie. Kilka lat temu właśnie przy pomocy Centrum udało mi się zrzucić 20kg i mieć piękne ciało. Niestety coś poszło nie tak, byłam totalnie zawiedziona dietą, którą otrzymałam, badaniem (a raczej jego brakiem - nie zmierzono mi nawet obwodu brzucha). Wizyta trwała może 10min, dostałam kserówkę z dietą i miałam przyjść za miesiąc. Przyszłam, zgubiłam wtedy około 2kg ściśle trzymając się diety z kartek. Byłam zniechęcona słabymi efektami i niską jakością usług w Centrum, dlatego przerwałam kurację. Jadłam zdrowiej, ale nie unikałam słodyczy, dlatego od stycznia do gdzieś tak połowy września zmalałam tylko o 5kg. Teraz różnica jest kolosalna, czuję się silniejsza, zdrowsza, ładniejsza (wiem, wiem, śmiesznie to brzmi, w końcu nadal jestem grubasem, ale chodzi w końcu o moje subiektywne odczucia). Liczą się dla mnie cotygodniowe, sobotnie wyniki, jednak skoro tabelkę stworzyłam dzisiaj, to chcę na niej zaznaczyć moją dzisiejszą wagę - 103,4kg. To dopiero początek!