Byle do przodu

Dzisiaj obchodzę święto - od 21 styczna do dzisiaj schudłam 2,6kg. Dla osoby postronnej to nic, a dla mnie wielkie osiągnięcie, bo udało mi się przetrwać zastój. Jak tylko pozbędę się parszywego choróbska, to będę ćwiczyć aż miło. Na na razie pozostało mi trenowanie palców u rąk na klawiaturze i chrupanie odrętwiałą szyją (cholera, czemu chrupanie sprawia mi taką przyjemność?!). Jestem już po wodzie z cytryną, dawce lekarstw, śniadaniu... Cóż za aktywny początek dnia! Dlaczego piję rano wodę z cytryną? Nawilżam sobie nabłonki. Brzmi śmiesznie, wiem, ale skoro mam postępować zgodnie z nową dietą, to dostosowałam się i wypiłam szklankę wody w temperaturze mojego ciała z kilkoma kropelkami kwaśnego owocu. Ważne, by woda miała temperaturę około trzydziestu sześciu stopni Celsjusza, po to by nie przyczyniła się do szoku termicznego dla cieplutkiego żołądka. Po co? W środę jeszcze pamiętałam po co, teraz w głowie została mi już tylko informacja o tych nabłonkach, które mam sobie nawilżyć i o tym, że szok termiczny będzie spowalniał procesy służące przyspieszeniu mojego metabolizmu (no, coś takiego, nie będę już więcej tłumaczyć i kompromitować się swoją niewiedzą).  

Dzisiejsze śniadanie:

pół serka wiejskiego light 

40g pieczywa (zrobiłam sobie tosty)

trochę: papryki, pomidorka, rukoli

Gdyby kózka nie skakała...

...To zapalenia płuc by nie miała. Leżę uziemiona i nieszczęśliwa, nie "wyleżałam" zapalenia oskrzeli i teraz mam za swoje. Byłam wczoraj u pani dietetyczki. W sposób merytoryczny wytłumaczyła mi dlaczego w pewnych kwestiach popełniam błędy i co powinnam zrobić, by poprawić swój metabolizm. Pani doktor wyjaśniała mi (laikowi) jak działają poszczególne procesy zachodzące w organizmie i co spowodowało moją spowolnioną utratę kilogramów. Przede wszystkim jadłam za dużo mięsa - konkretnie zakwaszałam swój organizm, przez co pojawił się zastój w chudnięciu. Mogłam się doprowadzić do okropnej grzybicy. Teraz mam jeść dwie porcje mięsa dziennie, a trzy nabiału, który przywróci mi równowagę zasadową. W ciągu dnia powinnam spożyć co najmniej 5 porcji warzyw, mogę robić sobie zupy warzywne, sałatki, podgryzać marchewkę. Oprócz tego chleb razowy, kasza, ryż. Będzie dobrze, zastosuję się do nowej diety (która niewiele różni się od mojej poprzedniej - poprawione zostały szczegóły, które okazały się istotne dla mojego organizmu). Zobaczę co będzie za 5 tygodni przy kontroli. Jestem pod wrażeniem profesjonalizmu pani dietetyk. Wizyta trwała ponad godzinę, a ja wyszłam z niej podbudowana i pełna wiary w to, że będzie dobrze. Pozdrawiam! 

Paskudne zdjęcie, wiem, przepraszam, moja komórka fatalnie sprawdza się w roli aparatu.
Przepis na obiadową sałatkę:
rukola
pół pomidora
rzodkiewka
1/5 papryki
40g kaszy (waga postaci suchej) - teraz na nowej diecie moja ilość kaszy się zwiększyła
110g piersi z kurczaka (waga surowego mięsa)
Sos:
łyżeczka jogurtu naturalnego
kropla papryki z tubki (taka węgierska, nie pamiętam jak się nazywa)
musztarda francuska (koniuszek łyżeczki)
kilka kropel soku z cytryny
sól
pieprz

A powyżej kompocik z jednego jabłka i soku z cytryny. Wszystko bez cukru, wystarcza mi słodycz owocu. Super alternatywa dla wody mineralnej za którą nie przepadam. Raz na kilka dni robię sobie takie cudo i delektuję się owocowym smakiem. Polecam.

Łóżko jest nudne

Nudzę się i nudzę w tym nieszczęsnym łożu, pielęgnuję chorobę, patrzę na blogi, fora, filmy, robię w Internecie co dusza zapragnie. I co? I zamieniłam się w trolla. Człowiek poświęcający zbyt wiele czasu wirtualnemu życiu szybko staje się internetowym Chuckiem Norrisem, pragnącym dać kopa z półobrotu każdemu wrogowi, który napatoczy się na jego drodze. Tak też i uczyniłam ja na moim ulubionym wykopie, gdzie zamieszczony był ten filmik:

Oto mój popis chamstwa, ale i totalna ignorancja drugiej strony sporu. (jestem popielatym kwadratem)

Skończyły się argumenty, to pojawiła się odpowiedź: nawet tego bełkotu nie czytałem

Nie bronię otyłości, nie akceptuję wmawiania, że sadło jest piękne, zdrowe, wspaniałe, ale jak widzę w sieci takiego *** to po prostu muszę reagować, nawet wtedy, kiedy sama staję się przy okazji prostakiem.

Coś z innej beczki. Stara, kiedyś ciasna spódnica, zestawiona z moim najnowszym nabytkiem. Aż chce się chudnąć. Na ostatniej fotografii ja dzisiaj, ubrana w tę nieszczęsną pamiątkę otyłości olbrzymiej. Przepraszam za brudną podłogę, kiedyś to posprzątam;)

Optymistyczna wersja mojego Motywatora (który dzisiaj mnie pochwalił):