Co robię, kiedy linieję?

Ostatnio liniałam. Dosłownie. Włosy wypadały mi garściami. Były wszędzie - na podłodze, w wannie, na ubraniach, na szczotce tylko nie na głowie. 

 

Powyżej zobrazowałam mój jeden dzień z życia kłaków. Obrzydlistwo, które trzymam w dłoni, to wielka włosowa kula uzbierana przeze mnie podczas porannego szczotkowania. Muszę przyznać, że przerażało mnie to, tym bardziej, że wypadanie trwało i trwało, i trwało - końca nie było.  Miałam kiedyś po operacji kilka dni, kiedy włosy leciały mi w ten sposób, ale działo się to dość krótko i czupryna nie przerzedziła się nadmiernie. Teraz z mojego włosowego, świńskiego ogona, zrobił się mysi. Co z tym fantem zrobiłam? Codziennie nakładałam sobie Dermenę na 5 minut na głowę. Mokrą skórę głowy spryskiwałam Jantarem i unikałam odżywek. Włosy były fatalne. Wysuszone, sianowate, szorstkie, okropne ALE przestały wypadać. Teraz ratuję ich wysuszoną strukturę Argan Oilem i jestem zadowolona. Macie jakieś własne sposoby, by ratować łysiejącą głowę? Na moje szczęście uporałam się z tym kłopotem, ale chciałabym znać nowatorskie tricki na przyszłość.

Kupiłam sobie nowe gacie na siłownie, więc będę dzisiaj trenować moje balerony na orbitrekach, bieżniach, rowerkach i czym się da. Siłownio drżyj, moje wałki nadchodzą. :D

Wypchane gacie

Co zrobić z nadmiarem wolnego czasu w niedzielę? W moim przypadku można napchać sobie ręczniki w gacie i chodzić okrakiem. Dokładnie siedem dużych ręczników i dwie koszule nocne w rozmiarze wielorybim. Żeby uzyskać 140cm w biodrach, potrzebowałam nałożyć sobie na cztery litery trzy wałki ręczników i dwie koszule nocne. Reszta tekstyliów weszła w uda. Całość uwieńczyły gustowne skarpetki i seksowne pantofle. W ten sposób mogłam przypomnieć sobie całkiem niedawne czasy.

 

Akurat miałam ochotę na ciasto - skutecznie mi się go odechciało :P

Z upływem kilogramów zauważyłam, że dużo moich znajomych chce ze mną ćwiczyć. Dostaję propozycje typu: chodźmy na rower, na basen, pobiegajmy, lećmy na siłownię. Wcześniej mogłam liczyć tylko na zaproszenia typu: Idziemy pić? Chodźmy na pizzę. Ej, a może pojedziemy do mcsracza wieczorem? W sumie jest mi miło, bo nie jestem już tylko towarzyszką do rozmów czy wspólnego obżarstwa, ale stałam się osobą, z którą spokojnie można uprawiać jakiś sport. Dzisiaj o 7 rano (wyklinając mojego przyjaciela, który mnie obudził i zmusił do pływania) przyjechałam na basen. Wchodząc do wody, wyobrażałam sobie sceny kiedy go duszę, przytapiam, wypadam na niego rozpędzona ze zjeżdżalni, ale po kilku minutach obcowania z wodą i ulubionym bąblem, masującym mój wielki zad, poczułam się totalnie zrelaksowana. Teraz mogę już tylko napić się wina i naparzać wraz z moim Motywatorem-Ruchaczem w wirtualnych potworów z League of Legends. Uwielbiam takie zwyczajne dni i nieskomplikowane rozrywki. Miłego wieczoru!

Co jemy gdy tyjemy?

Błędnie użyłam liczby mnogiej w tytule, bo każdy z nas jest indywidualną jednostką. Można tyć od sucharka (dobra, sama w to nie wierzę), albo od wpieprzania ogromnych ilości innego jedzenia. Znalazłam na komputerze kilka zdjęć obrazujących czym się pocieszałam.

Ku przestrodze.

Słodycze. Słodycze, słodycze, słodycze. Być może nie przytyłabym tak katastrofalnie gdyby nie one. Absolutnie zrozumiałe i przyjemne jest zjedzenie czegoś wspaniałego raz na jakiś czas, ale codzienny nawyk pochłaniania wszystkiego co się widzi prowadzi do tego:

Nie jest to moja najgrubsza postać. Było gorzej. Szkoda, że nie mam "większych" zdjęć ku przestrodze. Regularnie usuwałam swoje fotografie, bo nie wierzyłam, że 

"wyglądam jak wyglądam".

Spaghetti. Teraz też je robię, z tym że zjadam je w normalnej ilości. Kiełbasę zastępuję 

kurczakiem. Razem z moim ex potrafiliśmy wpierdzielić nieprawdopodobną 

ilość tego specjału. Bez komentarza.

Jak myślicie? Ile osób to zjadło? Dwie. Poniżej zestaw ubrań z tamtego okresu.

Ulubiony (jedyny) elegancki zestaw. Tył spódnicy wsadziłam sobie w gacie, bo nie byłam 

w stanie utrzymać jej na sobie. Nawet z rozłożonymi nogami. 

 Coś na pocieszenie. Z każdego gówna można wyjść. Nie wyglądam idealnie, jeszcze wiele pracy przede mną, ale nie czuję się już jak człowiek-manat (nie uwłaczając tym pięknym zwierzętom). 

 

Zdjęcie z tegorocznych wakacji. Byłam zdecydowanie cięższa niż teraz, ale czułam się już jak człowiek. Nie jak locha.